Wat deze foto suggereert is dat baby’s verschillende wensen hebben en dat die wensen hetzelfde zijn/blijven als de wens bij volwassenen. Uiteraard kunnen baby’s niet in woorden denken maar kunnen wel helemaal voelen wat het betekent om welkom te zijn of hoe het voelt wanneer je wel of niet gewild bent.

We worden geboren volledig gepakt en gezakt met een perfect werkend sociaal zenuwstelsel. Anders dan in de dierenwereld ben je volledig afhankelijk van de zorgperso(o)n(en) om je van voeding, warmte en zorg te voorzien. Je leert via neuroceptie (het continue aftoetsen van de omgeving én eigen lichaam (eigen relationele reacties) op veiligheid en gevaar) hoe je je lichaam moet instellen en hoe te reageren bij bepaalde prikkels. Meer en meer komt men erachter dat de sociale ontwikkeling van de zorgpersonen van de baby een zeer grote impact hebben op de sociale ontwikkeling van de baby. Baby’s met een slechte sociale omgeving vertonen reeds in de eerste drie maanden na de geboorte een andere ontwikkeling op sociaal vlak dan leeftijdsgenoten. O.a. Binu Singh doet daar onderzoek naar.

Wat de baby wil weten, is wat we zelf allemaal willen weten, tot het laatst.

Dikwijls zien we een pijn bij mensen die veel dieper zit en uit een ver verleden komt, vaak ergens rond de 4-6j. Wanneer een huidig conflict raakt met die pijn uit het verleden kan dat soms erg pittig aanvoelen.

De nervus Vagus, is een zenuw die veel aandacht krijgt en terecht. Het is een zenuw die organen in het hoofd, hals, borstkas en buik bezenuwd. Het straffe is dat er slechts 20% naar de organen gestuurd wordt en dat er 80% van de zenuwimpulsen uit de organen komen als informatie voor het brein om het lichaam juist aan te sturen. Het juist aansturen mag je letterlijk nemen, ze is deelgenoot in het reageren op stressprikkels rond onveiligheid. De vecht/vlucht reactie, de freeze of het sociale gedrag of ventrale vagus zijn modi die uit het brein vertrekken en de nervus vagus gebruiken als hoofdzenuw om het hart en bloedvaten aanzetten om juist veel bloed te kunnen pompen naar de spieren of de hartslag net te laten vertragen bij rust. Bij deze modi zijn emoties gelinkt om het gedrag naar binnen en/of buiten te versterken. Een vechtreactie kan redelijk imposant zijn naar buiten toe, alvast is dat ook wel de bedoeling.

We komen bijna tot de essentie van dit stukje. We hebben allemaal dezelfde wensen hoewel voor ieder anders aangevoeld en gevoed door het leven. Vnl door de pijnen die we hebben ervaren als kind en opgroeinde tiener op school en thuis. We zijn een bepaalde visie over onszelf beginnen denken, een visie die we heel de dag door bevestigen en bedenken om in stand te houden. Die visie die voor ons brein het beste lijkt om te hebben om goed te kunnen overleven in deze wereld. Het is daarmee nog niet de meest efficiente maar voor ons wel de juiste. Onze eigen levensbeschouwing laat zich zien in onze gedragingen doorheen de dag en kunnen van tijd tot tijd erge druk leggen op ons lichaam. Stress kan leiden tot maagklachten bv, hoofdpijnen maar zeker ook onzekerheid, moodwisseling en ook verandering in levensbeschouwelijk denken. Denk maar aan zware trauma waarbij mensen nadien in een constante vorm van angst leven (ptsd)

Dus…

Ja, klachten kunnen zeker drager zijn van emotie of zelfs starten vanuit een diepere pijn. Binnen de osteopathiepraktijk is dit een dagelijks fenomeen, het lezen van emotie, ze voorzichtig benoemen kan soms enorm deugd doen voor de patiënt die gezien wordt in een pijn die van zeer diep kan komen. Het maakt de behandeling vaak veel intenser en maakt mogelijk andere zones mee vrij die mee in het lichaam werden aangewend om bepaalde emotie vast te houden. Niet elke behandeling schuilt een emotionele reactie noch een benadering. Het is dikwijls de ervaring en het empatisch vermogen van de osteopaat die het herkent en er zacht mee kan omgaan.

Aard